ਹਾਣੀਆ

ਸੋਹਣੇ ਤੇਰੇ ਮੁਖ ਨੇ,
ਜਾਲ ਜਿਹਾ ਤਾਣਿਆ,
ਕਾਲੀ ਤੇਰੀ ਗੁੱਤ ਵੀ,
ਡੰਗ ਗਈ ਹਾਣੀਆ |

ਅਖਾਂ ਵਿਚ ਪਾਈ ਹੋਈ,
ਕਜਲੇ ਦੀ ਧਾਰ ਵੀ,
ਦਿਲ ਚ ਕਟਾਰ ਇਕ,
ਮਾਰ ਗਈ ਹਾਣੀਆ |

ਪੈਰਾਂ ਵਿਚ ਪਾਈਆਂ ਹੋਈਆਂ,
ਝਾਂਜਰਾਂ ਦੀ ਲੋਰ ਵੀ,
ਭਿੰਨਾ ਜਿਹਾ ਰਸ ਇਕ,
ਘੋਲ ਗਈ ਹਾਣੀਆ |

ਨੱਕ ਵਿਚ ਲੌਂਗ ਦੇ,
ਪਾਏ ਲਿਸ਼ਕਾਰੇ ਨਾਲ,
ਰਾਤ ਦੀ ਹਨੇਰ ਵੀ,
ਲਹਿਕ ਗਈ ਹਾਣੀਆ |

ਕੰਠ ਵਿਚ ਪਏ ਹੋਏ,
ਮਿਠੇ-ਮਿਠੇ ਬੋਲ ਸੁਣ,
ਕੋਇਲ ਵੀ ਕੂਕਣਾ,
ਭੁਲ ਗਈ ਹਾਣੀਆ |

ਸੱਪ ਵਾਂਗ ਮੇਲ੍ਹਦੀ,
ਚਾਲ ਤੇਰੀ ਦੇਖ ਕੇ,
ਹਿਰਨੀ ਵੀ ਤੁਰਨਾ,
ਸਿਖ ਗਈ ਹਾਣੀਆ |

ਫੁੱਲਾਂ ਗੁੰਦੇ ਸਿਰ ਉੱਤੇ,
ਭੌਰ ਹੈ ਨਜ਼ਰ ਰਖੀ,
ਹਵਾ ਵਿਚ ਮਹਿਕ ਵੀ,
ਫੈਲ ਗਈ ਹਾਣੀਆ |

ਸੂਰਜੀ ਕਿਰਨਾਂ ਦਾ,
ਤੇਜ਼ ਤੇਰੇ ਮਥੇ ਉੱਤੇ,
ਬਿੰਦੀ ਵੀ ਨਗੀਨਾ ਇਕ,
ਜੜ ਗਈ ਹਾਣੀਆ |

ਹਥਾਂ ਦੀ ਮਹਿੰਦੀ ਦੇਖ,
ਲਾਲ ਰੱਤੀ ਹੋਈ ਪਈ,
ਸ਼ਗਨਾਂ ਦੀ ਘੜੀ ਵੀ,
ਆ ਗਈ ਹਾਣੀਆ |

ਚੰਨ ਦੀਆਂ ਰਿਸ਼ਮਾਂ 'ਚ,
ਰੂਪ ਤੇਰਾ ਲੱਗੇ ਮੈਨੂੰ,
ਤੂ ਪਰੀ ਮੇਰੀ ਜਾਨ,
ਹੋ ਗਈ ਹਾਣੀਆ |