ਲਾਲਚੀ ਕੁਤਾ

ਸੀ ਕੁਤਾ ਇਕ ਲਾਲਚੀ, ਭੁਖ ਨਾਲ ਬੇਹਾਲ |
ਮਿਲਿਆ ਟੁਕੜਾ ਮਾਸ ਦਾ ਕਰਦੇ ਹੋਏ ਭਾਲ |
ਕਿਥੇ ਖਾਵਾਂ ਇਸਨੂੰ ਮਨ ਵਿਚ ਆਇਆ ਖਿਆਲ |
ਨਦੀ ਦੇ ਵੱਲੀਂ ਓਸਨੇ ਪਾਤੀ ਆਪਣੀ ਚਾਲ |

ਨਦੀ ਕਿਨਾਰੇ ਜਦ ਓਹ, ਪੁਲ ਤੋਂ ਲੱਗਾ ਜਾਣ |
ਇੰਨੇ ਵਿਚ ਹੀ ਓਸਦਾ, ਗਿਆ ਪਾਣੀ ਵਲ ਧਿਆਨ |
ਦੇਖ ਪਰਛਾਵਾਂ ਆਪਣਾ ਹੋਇਆ ਉਸ ਗੁਮਾਨ |
ਕੁੱਤਾ ਇਹ ਇਕ ਹੋਰ ਹੈ, ਇਹਦੇ ਮੂੰਹ ਵਿਚ ਖਾਣ |

ਖੋਹਣ ਲਈ ਫੇਰ ਉਸਤੋਂ ਲੱਗਾ ਬਣਤ ਬਨਾਣ |
ਭੌਕਣ ਲਈ ਮੂੰਹ ਖੋਲਿਆ, ਲੱਗਾ ਉਸ ਡਰਾਣ |
ਪਲ ਵਿਚ ਉਸਦਾ ਮਾਸ ਵੀ, ਨਦੀ 'ਚ ਡਿੱਗਾ ਆਣ |
ਮਨ ਦੇ ਲਾਲਚ ਕਰਕੇ, ਲੱਗਾ ਹੁਣ ਪਛਤਾਣ |