ਸ਼ਾਮ ਸੰਧੂਰੀ

ਰੁਕੀਆਂ ਟਿੰਡਾਂ ਖੂਹ ਦੀਆਂ,
ਹੁਣ ਭਰਨੋ ਪਾਣੀ,
ਤੁਰ ਪਈ ਘਰ ਨੂੰ ਆਪਨੇ,
ਚਿੜੀਆਂ ਦੀ ਢਾਣੀ,
ਨੀਲੇ ਅਸਮਾਨ 'ਚ ਫੈਲਦੀ,
ਜਦ ਸ਼ਾਮ ਸੰਧੂਰੀ,
ਮੈਨੂੰ ਨੇੜੇ ਹੁੰਦੀ ਜਾਪਦੀ,
ਓਹ ਚੰਨ ਦੀ ਦੂਰੀ,

ਦਰਵਾਜ਼ੇ ਰੌਣਕਾਂ ਲੱਗੀਆਂ,
ਮਿਲ ਬੈਠੇ ਹਾਣੀ,
ਓਹ ਬਾਤਾਂ ਐਸੀਆਂ ਪਾ ਰਹੇ
ਨਾ ਕੋਈ ਸਾਨੀ,
ਜਦ ਦੂਰੋਂ ਕੰਨੀ ਗੂੰਜਦੀ,
ਬਲਦਾਂ ਨੂੰ ਘੂਰੀ,
ਮੈਨੂੰ ਨੇੜੇ ਹੁੰਦੀ ਜਾਪਦੀ,
ਓਹ ਚੰਨ ਦੀ ਦੂਰੀ |

ਬਨੇਰੇ ਤੋਂ ਧੂਆਂ ਉਠਦਾ,
ਚੁੱਲੇ ਬਹੀ ਸੁਆਣੀ,
ਬਾਬੇ ਵੇਹੜੇ ਪੁੱਜ ਗਏ,
ਪੁਛੋ ਪਾਣੀ ਧਾਣੀ,
ਬੇਬੇ ਸਿਰ ਤੇ ਮਾਰ ਲਈ,
ਜਦ ਬੁੱਕਲ ਪੂਰੀ,
ਮੈਨੂੰ ਨੇੜੇ ਹੁੰਦੀ ਜਾਪਦੀ,
ਓਹ ਚੰਨ ਦੀ ਦੂਰੀ |

ਜੁਗਨੂ ਜਗ ਬੁਝ ਕਰ ਰਿਹਾ,
ਓਹ ਝੀਤਾਂ ਥਾਣੀ,
ਖੁਸ਼ਬੂਆਂ ਵੰਡਦੀ ਜਾ ਰਹੀ,
ਅਹਾ! ਰਾਤ ਦੀ ਰਾਣੀ,
ਇਨ੍ਹਾ ਮਹਿਕਾਂ ਸੰਗ ਜਾਂਵਦੀ,
ਜਦ 'ਵਾ ਸਰੂਰੀ,
ਮੈਨੂੰ ਨੇੜੇ ਹੁੰਦੀ ਜਾਪਦੀ,
ਓਹ ਚੰਨ ਦੀ ਦੂਰੀ |