ਕਿਤੋਂ ਚਲ ਕੇ ਤੂੰ ਆਜਾ ਹਾਣੀਆ

ਕਿਤੋਂ ਚਲ ਕੇ ਤੂੰ ਆਜਾ ਹਾਣੀਆ,
ਮੇਰੇ ਹੰਝ ਦਾ ਪੈਮਾਨਾ ਛਲਕੇ |
ਤੈਨੂੰ ਰੋਜ਼-ਰੋਜ਼ ਔਸੀਆਂ ਮੈਂ ਪਾਉਨੀਆਂ,
ਤੇਰੇ ਨਾਮ ਤੇ ਇਹ ਦਿਲ ਧੜਕੇ |

ਯਾਦ ਆਉਣ ਮੈਨੂੰ ਝਨਾਂ ਦੀਆਂ ਤਾਰੀਆਂ,
ਜਦੋਂ ਗੂਹੜੀਆਂ ਸੀ ਪੈ ਗਈਆਂ ਯਾਰੀਆਂ |
ਬੈਠੇ ਪਿੱਪਲਾਂ ਦੀ ਛਾਵੇਂ ਪਿਠਾਂ ਜੋੜ ਕੇ,
ਮਿਲੇ ਦੋਵੇਂ ਆਪਾਂ ਰਸਮਾਂ ਨੂ ਤੋੜ ਕੇ |
ਕੀਤੇ ਕੌਲ ਤੇ ਕਰਾਰ ਵੀ ਹਜ਼ਾਰ ਸੀ,
ਅਸਾਂ ਹਥਾਂ ਵਿਚ ਹਥ ਫੜਕੇ |
ਕਿਤੋਂ ਚਲ ਕੇ ਤੂੰ ਆਜਾ ਹਾਣੀਆ,
ਮੇਰੇ ਹੰਝ ਦਾ ਪੈਮਾਨਾ ਛਲਕੇ |

ਬੋਲ ਕੰਨੀਂ ਰਹਿਣ ਹੁਣ ਤਕ ਗੂੰਜਦੇ,
ਜਦ ਰਹਿੰਦੇ ਸੀ ਹਵਾਵਾਂ ਸੰਗ ਝੂਮਦੇ,
ਸਾਥ ਮਿਲਿਆ ਜਿਓਂ ਬਾਗੀਂ ਫੁੱਲ ਖਿਲਦੇ,
ਰਾਤ ਲੰਘਦੀ ਸੀ ਤਾਰੇ ਗਿਣ ਗਿਣ ਕੇ |
ਦੇਖੇ ਸੁਪਨੇ ਜੋ ਸਧਰਾਂ ਦੇ ਨਾਲ ਸੀ,
ਟੁੱਟ ਰਹੇ ਨੇ ਕੜਚ ਕਰਕੇ |
ਕਿਤੋਂ ਚਲ ਕੇ ਤੂੰ ਆਜਾ ਹਾਣੀਆ,
ਮੇਰੇ ਹੰਝ ਦਾ ਪੈਮਾਨਾ ਛਲਕੇ |

ਪੈਂਦੇ ਰਹਿੰਦੇ ਨੇ ਭੁਲੇਖੇ ਮੈਨੂੰ ਲਖ ਵੇ,
ਸੌਂਦੀ ਫੋਟੋ ਮੈਂ ਸਿਰਹਾਣੇ ਤੇਰੀ ਰਖ ਵੇ |
ਬੂਟੇ ਦਿਲ ਵਾਲੇ, ਹੰਝੂਆਂ ਦਾ ਬੂਰ ਪਿਆ,
ਤੇਰੇ ਬਾਝੋਂ ਹੁਣ ਹਾਣੀਆ ਨਾ ਨੂਰ ਰਿਹਾ |
ਬੈਠੀ ਬਨਿਆਂ ਤੋਂ ਘੁਗੀਆਂ ਉਡਾਂਵਦੀ,
ਲੈ ਜਾਵੇ ਜੋ ਸੁਨੇਹਾ ਫੜ ਕੇ |
ਕਿਤੋਂ ਚਲ ਕੇ ਤੂੰ ਆਜਾ ਹਾਣੀਆ,
ਮੇਰੇ ਹੰਝ ਦਾ ਪੈਮਾਨਾ ਛਲਕੇ |