ਵਿਚ ਬਜ਼ਾਰ ਦੇ ਆਪਣੀ, ਮੈਂ ਚਮੜੀ ਵੇਚਾਂ,
ਤਦ ਹੀ ਨਵੀ ਸਵੇਰ ਨੂੰ, ਮੈਂ ਦਮੜੀ ਦੇਖਾਂ |
ਪੰਡਾਂ ਭਰੀਆਂ ਨੱਪ ਕੇ, ਮੈਂ ਸੋਚਾਂ ਸੁਖ ਨੇ,
ਖੋਲਾਂ ਇੱਕ ਇੱਕ ਪੰਡ ਨੂੰ, ਬਸ ਗ੍ਮ੍ੜੀ ਦੇਖਾਂ |
ਸ਼ੀਸ਼ੇ ਮੂਹਰੇ ਬੈਠ ਕੇ, ਜਦ ਵਾਲ ਬਨਾਵਾਂ,
ਅਖੀਂ ਵਹਿੰਦੇ ਨੀਰ ਦੀ, ਮੈਂ ਛਮੜੀ ਦੇਖਾਂ |
ਰਾਤਾਂ ਬਣੀਆਂ ਦਿਨ ਨੇ, ਦਿਨ ਰਾਤ ਬਣੇ,
ਇਹੀ ਬਚਪਨ ਤੋਂ ਜਵਾਨੀ, ਮੈਂ ਜੰਮੜੀ ਦੇਖਾਂ |
ਬਚਕੇ ਵਹਿਸ਼ੀ ਨਜ਼ਰਾਂ ਤੋਂ, ਭਜ ਕਿਧਰ ਜਾਵਾਂ,
ਜਿਧਰ ਜਾਵਾਂ ਚਕਲੇ ਦੀ, ਇੱਕ ਥੰਮੜੀ ਦੇਖਾਂ |
ਯੁਗ ਨੂੰ ਪਲਟਣ ਵਾਸਤੇ, ਲਏ ਅਵਤਾਰ ਕੋਈ,
ਇਹੀ ਇਕ ਜੋ ਰੌਸ਼ਨੀ, ਮੈਂ ਕੰਮੜੀ ਦੇਖਾਂ |
ਤਦ ਹੀ ਨਵੀ ਸਵੇਰ ਨੂੰ, ਮੈਂ ਦਮੜੀ ਦੇਖਾਂ |
ਪੰਡਾਂ ਭਰੀਆਂ ਨੱਪ ਕੇ, ਮੈਂ ਸੋਚਾਂ ਸੁਖ ਨੇ,
ਖੋਲਾਂ ਇੱਕ ਇੱਕ ਪੰਡ ਨੂੰ, ਬਸ ਗ੍ਮ੍ੜੀ ਦੇਖਾਂ |
ਸ਼ੀਸ਼ੇ ਮੂਹਰੇ ਬੈਠ ਕੇ, ਜਦ ਵਾਲ ਬਨਾਵਾਂ,
ਅਖੀਂ ਵਹਿੰਦੇ ਨੀਰ ਦੀ, ਮੈਂ ਛਮੜੀ ਦੇਖਾਂ |
ਰਾਤਾਂ ਬਣੀਆਂ ਦਿਨ ਨੇ, ਦਿਨ ਰਾਤ ਬਣੇ,
ਇਹੀ ਬਚਪਨ ਤੋਂ ਜਵਾਨੀ, ਮੈਂ ਜੰਮੜੀ ਦੇਖਾਂ |
ਬਚਕੇ ਵਹਿਸ਼ੀ ਨਜ਼ਰਾਂ ਤੋਂ, ਭਜ ਕਿਧਰ ਜਾਵਾਂ,
ਜਿਧਰ ਜਾਵਾਂ ਚਕਲੇ ਦੀ, ਇੱਕ ਥੰਮੜੀ ਦੇਖਾਂ |
ਯੁਗ ਨੂੰ ਪਲਟਣ ਵਾਸਤੇ, ਲਏ ਅਵਤਾਰ ਕੋਈ,
ਇਹੀ ਇਕ ਜੋ ਰੌਸ਼ਨੀ, ਮੈਂ ਕੰਮੜੀ ਦੇਖਾਂ |
Nice poem Rajinder, keep blogging.
ReplyDelete